به من گفتند كه خيلي خصوصي مي نويسم. من هم قبول دارم. حرفهاي عاشقانه كه حرفي براي همه نيست. هر كس بايد آنچه دلش مي خواهد را برگزيند. من كسي را مجبور به خواندن نمي كنم اما خواهش مي كنم اگر مي خوانيد عاشقانه بخوانيد. اگر عاشقانه بخوانيد، مي بينيد كه من چقدر وسيع نوشته ام.

هر كجا باشم مي توانم آنقدر عميق نفسم بكشم كه هم نفسم بماني. گفته بودم كه نفس هر يك از ما در سينه اوست و و سينه هر يك قلبي دارد كه براي ديگري مي تپد. همنفس يعني اين. من در هر شهري كه باشم، غريبه ام مگر روزي در شهر خويش مرا بپذيري و من آن روز در روشن ترين گوشه دلت ساكن مي شوم و همنشين ستاره هاي آسمان خواهم بود، شاهزاده من. واي كه چقدر شيرين است در بازي روزگار رقيبي جز زمان نداشتن. اينكه در دل تو حريفي ندارم از نگاه شيرين توست، عزيز دل. مهرباني هايت خيلي زياد است. خودت هم نمي داني.

شهريور 1382